Inicjatywa LEADER+ stanowi kontynuację i rozwinięcie programu LEADER II z lat 1994-1999. LEADER+ wspomaga wdrażanie nowoczesnych strategii rozwoju terenów wiejskich. Program jest finansowany przez Sekcję Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. LEADER+ jest inicjatywą wspólnotową, czyli programem bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej dla współpracujących ze sobą lokalnych partnerów. Władze lokalne, organizacje pozarządowe, przedsiębiorcy otrzymują pomoc w związku ze zgłaszanymi przez nie projektami rozwoju na obszarach wiejskich.
Fundusze z programu LEADER+ mogą być przeznaczane na trzy cele:
  • wspomaganie nowoczesnych strategii rozwoju terenów wiejskich
  • wsparcie dla międzyregionalnych i międzynarodowych projektów współpracy
  • tworzenie sieci obszarów wiejskich UE - zarówno objętych pomocą LEADER+ jak i nie korzystających z tej pomocy
 Z inicjatywy LEADER+ mogą korzystać wszystkie tereny wiejskie Unii Europejskiej. Beneficjentami pomocy są przede wszystkim “Lokalne Grupy Działania”, czyli związki partnerów publicznych i prywatnych wspólnie podejmujących innowacyjne działania związane z rozwojem obszaru wiejskiego. Aby skorzystać ze środków LEADER+, lokalna grupa działania, sformalizowane ciało odpowiedzialne za realizację konkretnego projektu, winna przedłożyć strategię dotyczącą jednego tematów :
  • Wykorzystanie nowych sposobów i nowych technologii, aby produkty i usługi stały się bardziej konkurencyjne,
  • Poprawa jakości życia na obszarach wiejskich; ten temat jest skoncentrowany na innowacjach związanych z dostępem do usług,
  • Promocja lokalnych produktów, w szczególności wspieranie wspólnych działań; poprawa dostępu do rynku dla małych podmiotów produkcyjnych,
  • Waloryzacja zasobów naturalnych i kulturalnych,
  • Tworzenie i przyciąganie nowych podmiotów lokalnych i przedsiębiorstw,
  • Projekty dla młodzieży lub kobiet.
Potencjalnymi uczestnikami lokalnych grup działania są osoby lub ich stowarzyszenia, firmy prywatne i sektor finansowy, instytucje publiczne (lokalne, regionalne, krajowe, europejskie) zajmujące się polityką regionalną, zatrudnieniem, środowiskiem naturalnym, gospodarką, dziedzictwem społecznym i kulturalnym, osadnictwem, koordynacją lokalnej polityki z rozwiązaniami sektorowymi.
CZTERY GŁÓWNE SKŁADNIKI uspołecznionej inicjatywy rozwoju wsi LEADER to:
Zdecentralizowane, zintegrowane, oddolne i lokalne podejście, oparte na:
skupieniu się korzyściach płynących z kompleksowego podejścia (np. odrzuceniu klasycznych podziałów tematycznych lub sektorowych) oraz umożliwieniu wzajemnego kontaktu różnych sektorom poprzez zastosowanie rozwiązania, które umożliwi lokalnym uczestnikom wyrażanie ich poglądów i pomoc w ukształtowaniu ich roli w rozwoju obszaru, zgodnie z ich własnymi dążeniami i wizją przyszłości,
 
Zaangażowanie społeczności:
Zaangażowanie społeczności umożliwia wspólne podejmowanie wyzwań przyszłości poprzez przezwyciężanie apatii i tradycyjnych podziałów, zwalczanie wykluczenia i zapewnianie równowagi pomiędzy metodami rozwiązań, możliwościami i potrzebami wszystkich sektorów lokalnej społeczności.
 
Jednoczenie partnerów na szczeblu lokalnym:
LEADER zachęca do budowania nowego partnerstwa i tworzenia nowych lokalnych struktur zarządzania, ułatwia tworzenie nowych form wspólnej organizacji. LEADER skupia się na lokalnym podejściu i zachęca do rozwijania lokalnego systemu rządzenia;
 
Możliwość praktycznego wdrożenia ukrytych pomysłów:
Procedury wyboru projektu stosowane w inicjatywie LEADER umożliwiają wyłonienie potencjalnych liderów projektu, którzy w przeszłości mogli być przeoczeni, upublicznienie ich pomysłów i kolektywne pozyskanie i zapewnienie wsparcia na ich wdrożenie. LEADER zajmuje się projektami o umiarkowanej skali, może wspierać projekty obarczone pewnym ryzykiem, które zazwyczaj nie znajdują zainteresowania u “klasycznej” administracji i instytucji finansowych;
Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej Inicjatywa Wspólnotowa LEADER+ nie pojawiła się w naszym kraju w formie funkcjonującej na Zachodzie, udało się jednak, m.in. dzięki staraniom Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich, wprowadzić ją jako jedno z działań Sektorowego Programu Operacyjnego „Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego i rozwój obszarów wiejskich”.
Na realizację „Pilotażowego Programu LEADER+” w latach 2004-2006 przeznaczonych jest 19 mln euro. Pomoc Programu przybiera postać refundacji 100% kosztów kwalifikowanych i korzystać z niej mogą wszystkie tereny wiejskie. Jednak niezbędnym i podstawowym warunkiem, aby skorzystać ze wsparcia Programu jest stworzenie lokalnego partnerstwa (LGD). Grupa ta powinna być reprezentacją społeczności danego terytorium. Zasięg jej działania powinien obejmować obszar minimum jednej gminy wiejskiej lub wiejsko-miejskiej, zamieszkiwany przez nie mniej niż 10 tys. i nie więcej niż 100 tys. mieszkańców. LGD musi posiadać osobowość prawną i być utworzona przez przedstawicieli miejscowych podmiotów należących do trzech różnych sektorów: sektora publicznego, czyli instytucji reprezentujących administrację rządową i samorządową, sektora społecznego (pozarządowego), do którego zalicza się organizacje zaangażowane w rozwiązywanie spraw społecznych, zatrudnienia, jakości życia, itp. oraz sektora ekonomicznego, do którego zalicza się podmioty gospodarcze (firmy, godpodarstwa rolne) oraz organizacje zrzeszające podmioty gospodarcze. Każda z inicjatyw partnerskich będzie musiała w ciągu roku powołać i ukonstytuować Lokalną Grupę Działania (w formie fundacji, stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń, ale nie konsorcjum), a także wypracować zintegrowaną strategię rozwoju obszaru wiejskiego (ZSROW) dla swojego terytorium, aby móc później złożyć kolejną aplikację o przyznanie pomocy na zrealizowanie tejże strategii (w ramach Schematu II pomocy).
 
Strategia LGD musi mieć charakter innowacyjny i posiadać „motyw wiodący”, którym powinien być co najmniej jeden z tematów zaproponowanych przez Komisję Europejską, czyli:
·         zastosowanie nowych informacji know-how i nowych technologii w celu podniesienia konkurencyjności produktów i usług terenów wiejskich,
  • poprawa jakości życia na obszarach wiejskich,
  • podnoszenie wartości lokalnych produktów, w szczególności poprzez wspieranie wspólnych działań podejmowanych przez małe podmioty produkcyjne, dzięki którym uzyskują lepszy dostęp do rynku,

waloryzacja lokalnych zasobów naturalnych i kulturalnych, w tym podnoszenie wartości miejsc objętych Programem Natura 2000.